Firmy pożyczkowe w Polsce — lista i informacje

Ten katalog zbiera w jednym miejscu 28 firm pożyczkowych i marek finansowych działających na polskim rynku pożyczek gotówkowych, opisanych na kalkulator.pl. Każda karta prowadzi na stronę firmy z jej ofertą i aktualnym statusem.

Listę dzielimy na dwie części. W pierwszej są marki, które dziś pomagają uzyskać pożyczkę — 27 z 28: większość jako bezpośredni pożyczkodawcy wpisani do rejestru instytucji pożyczkowych Komisji Nadzoru Finansowego, część pod nową nazwą po rebrandingu, a część jako pośrednik kredytowy zamiast dawnego pożyczkodawcy; przy takich markach jest notka, co konkretnie się zmieniło. W drugiej — jedna marka, która zniknęła z rynku, z notką, co się z nią stało. Statusy sprawdziliśmy 27 sierpnia 2026 r. w rejestrze instytucji pożyczkowych KNF.

Czym jest instytucja pożyczkowa i jak sprawdzić firmę w rejestrze KNF

Ustawa o kredycie konsumenckim definiuje instytucję pożyczkową przez wyłączenie (art. 5 pkt 2a): to kredytodawca inny niż bank krajowy lub zagraniczny, oddział instytucji kredytowej, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz — co dotyczy jednej z marek z tego katalogu — inny niż krajowa czy unijna instytucja płatnicza udzielająca kredytu w ramach karty kredytowej. Innymi słowy: to klasyczna firma pożyczkowa spoza sektora bankowego, spółdzielczego i płatniczego.

Taka firma może działać wyłącznie jako spółka akcyjna albo spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z ustanowioną radą nadzorczą, z kapitałem zakładowym co najmniej 1 000 000 zł pokrytym wkładem pieniężnym (art. 59a). Zanim zacznie udzielać pożyczek, musi uzyskać wpis do rejestru instytucji pożyczkowych, który prowadzi KNF w systemie teleinformatycznym i udostępnia na swojej stronie internetowej (art. 59aa–59ab); Komisja wpisuje podmiot w ciągu 14 dni od wniosku, za opłatą 600 zł (art. 59ac–59ad). Rejestr zawiera numer wpisu, dane firmy — nazwę, siedzibę, adres, numer KRS i NIP — oraz wzmiankę o wykreśleniu, jeśli do niego doszło (art. 59ae).

KNF wykreśla podmiot z rejestru niezwłocznie, gdy ten przestał spełniać warunki prowadzenia działalności albo zniknął z Krajowego Rejestru Sądowego (art. 59ag). W praktyce wykreślenie ma więc dwie różne przyczyny: albo firma zmieniła model biznesowy i sama złożyła wniosek o wykreślenie — tak stało się z Bocian Pożyczki i VIASMS, opisanymi niżej — albo faktycznie zniknęła z rynku, jak Filarum.

Status dowolnej firmy pożyczkowej można sprawdzić samodzielnie w wyszukiwarce Rejestru Pośredników Kredytowych i Instytucji Pożyczkowych (RPKIP) na stronie KNF, wpisując nazwę firmy, numer wpisu do rejestru albo NIP. Rejestr instytucji pożyczkowych liczy 553 wpisy (stan na 27 sierpnia 2026 r.) — większość to podmioty dawno wykreślone, sprzed nowelizacji antylichwiarskiej z 2022 r. Przy markach, których nazwa różni się od nazwy spółki stojącej za nimi, najpewniejszym tropem jest właśnie NIP: spółka prowadząca markę Kuki nazywa się Ducatos, markę Finbo — PrimaStar, a markę Oros — Talaros.

Kto nadzoruje firmy pożyczkowe

Nadzór KNF nad firmami pożyczkowymi wprowadziła ustawa z 6 października 2022 r. o zmianie ustaw w celu przeciwdziałania lichwie — potocznie nazywana ustawą antylichwiarską. Weszła w życie dwuetapowo. Od 18 grudnia 2022 r. KNF prowadzi rejestr instytucji pożyczkowych, a minimalny kapitał zakładowy wymagany do prowadzenia takiej działalności wzrósł z 200 000 zł do 1 000 000 zł; podmioty działające wcześniej musiały uzupełnić kapitał i uzyskać wpis do końca 2023 r. pod rygorem wykreślenia.

Od 1 stycznia 2024 r. instytucje pożyczkowe zostały objęte pełnym nadzorem KNF: składają kwartalne i roczne sprawozdania o wolumenie udzielonych kredytów, liczbie klientów, przychodach i źródłach finansowania, a także ponoszą opłaty na pokrycie kosztów nadzoru. Za naruszenia KNF może nałożyć karę do 15 mln zł na samą instytucję albo do 150 tys. zł na członka jej zarządu.

Ile maksymalnie może kosztować pożyczka

Ustawa o kredycie konsumenckim ogranicza pozaodsetkowe koszty pożyczki pozabankowej wzorem z art. 36a: dla okresu spłaty co najmniej 30 dni maksymalna wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu (MPKK) wynosi 10% całkowitej kwoty kredytu plus 10% tej kwoty pomnożone przez stosunek liczby dni spłaty do liczby dni w roku; dla okresu krótszego niż 30 dni — czyli typowej chwilówki — limit to po prostu 5% całkowitej kwoty kredytu. W żadnym wariancie pozaodsetkowe koszty nie mogą przekroczyć 45% całkowitej kwoty kredytu — to twardy sufit niezależny od długości okresu spłaty. Wyłączenia tego limitu dotyczą kredytu w rachunku bieżącym i kart kredytowych wydawanych przez banki oraz SKOK-i — żadne z nich nie obejmuje pożyczki gotówkowej udzielanej przez instytucję pożyczkową, więc limit stosuje się do całego klastra firm z tego katalogu.

Osobno ograniczone są same odsetki. Kodeks cywilny (art. 359 §2¹) ustala odsetki maksymalne jako dwukrotność odsetek ustawowych, a te — zgodnie z obwieszczeniem Ministra Sprawiedliwości z 8 kwietnia 2026 r. — wynoszą od 5 marca 2026 r. 7,25% w skali roku. Odsetki maksymalne wynoszą więc dziś 14,50% w skali roku; wyższe oprocentowanie zapisane w umowie po prostu się nie należy i obniża się do tego limitu.

Limit MPKK ma swój pułap kwotowy: ustawa o kredycie konsumenckim, a razem z nią cały wzór z art. 36a, dotyczy kredytów do 255 550 zł (art. 3 ust. 1) — powyżej tej kwoty ustawa się nie stosuje. Odsetki maksymalne z Kodeksu cywilnego takiego progu nie mają: art. 359 §2¹ mówi o „czynności prawnej” w ogóle, więc obowiązują niezależnie od kwoty pożyczki. Ustawa o kredycie konsumenckim reguluje też sytuację, w której konsument nie spłaca pożyczki od razu, tylko odracza jej spłatę albo bierze u tego samego kredytodawcy (lub podmiotu z nim powiązanego) kolejną pożyczkę w ciągu 120 dni od wypłaty pierwszej, mimo że jej w pełni nie spłacił (art. 36b–36c): w takim wypadku podstawę limitu MPKK stanowi kwota pierwszej pożyczki, a koszty wszystkich pożyczek z tego okresu się sumują. Przepis dotyczy właśnie rolowania chwilówek — powtarzanych, krótkoterminowych pożyczek zaciąganych u tego samego kredytodawcy.

Pożyczkodawca a pośrednik kredytowy

Na kartach tego katalogu obok siebie stoją dwie różne role. Pożyczkodawca (kredytodawca) użycza własnego kapitału i to on figuruje w rejestrze instytucji pożyczkowych KNF. Pośrednik kredytowy nie pożycza własnych pieniędzy — kojarzy konsumenta z ofertą pożyczkodawcy i może mieć osobny wpis w rejestrze pośredników kredytu konsumenckiego, prowadzonym przez KNF obok rejestru instytucji pożyczkowych.

Ta różnica ma znaczenie praktyczne przy kilku markach z tego katalogu. Everest Finanse, spółka stojąca za marką Bocian Pożyczki, od 30 stycznia 2025 r. nie udziela już pożyczek bezpośrednio i działa wyłącznie jako pośrednik kredytowy pod nazwą Bocian Finanse — 31 marca 2025 r. została wykreślona z rejestru instytucji pożyczkowych. Podobną drogę przeszła VIA SMS PL, spółka za marką VIASMS: wykreślona z rejestru instytucji pożyczkowych, dziś figuruje w rejestrze pośredników kredytu konsumenckiego. W obu wypadkach karta w katalogu ma o tym osobną notkę.

Inny wariant tej samej różnicy widać przy markach, których oferta na stronie internetowej prowadzona jest przez pośrednika, choć za każdą z nich stoi samodzielny, zarejestrowany w KNF pożyczkodawca: Pożyczka Plus i Smart Pożyczka korzystają z pośrednictwa Aventus Group, SuperGrosz — Infostom, a Szybka Gotówka — Kopula Solutions. Dwie marki w katalogu — Funeda i Pewna Pożyczka — są wyłącznie pośrednikami kredytowymi, bez własnej oferty pożyczkowej; taka rola wynika z ich regulaminów.

Źródła sekcji: ustawa z 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim — tekst jednolity (Dz.U. 2025 poz. 1362, art. 3, 5, 36a–36c, 59a–59ag); ustawa z 6 października 2022 r. o zmianie ustaw w celu przeciwdziałania lichwie (Dz.U. 2022 poz. 2339); KNF — komunikat „Objęcie instytucji pożyczkowych nadzorem KNF”; obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z 8 kwietnia 2026 r. w sprawie wysokości odsetek ustawowych (M.P. 2026 poz. 368); KNF — Rejestr Pośredników Kredytowych i Instytucji Pożyczkowych (RPKIP) oraz KNF — wyszukiwarka podmiotów. Dostęp do wszystkich źródeł: 27 sierpnia 2026 r.